Terapia

Adaś nie wyrośnie z autyzmu. Z autyzmu się nie wyrasta. Autyzm nie przechodzi z wiekiem. Ale można wyeliminować wiele autystycznych zachowań. Nauczyć się maskować inne. Większą szansę na skuteczne dołączenie do społeczeństwa mają osoby w normie intelektualnej, poddawane terapii, dostosowanej do potrzeb.

Jak nas uprzedzono, objawy autyzmu Adasia mogą się nasilić. Może nastąpić regres mowy. Pełne odizolowanie od otoczenia. Dalsze nasilenie rutynowych zachowań. Efekt? Pewnego dnia spojrzę na swojego, dorosłego już syna, gdy będzie stał i machał rytmicznie dłonią przed oczami w kolejce do kasy, a osoby przed nim i za nim zamilkną.

Właśnie dlatego Adaś bierze udział w terapii.

Cele terapii Adasia:

1. Stymulacja rozwoju społecznego

Dzieci uczą się współdziałania samoistnie, przez obserwację. Adaś tego nie potrafi. Podczas terapii z psychologiem i w grupie rówieśników z udziałem psychologa uczy się nawiązywania kontaktu i podtrzymywania relacji.

2. Tolerowanie bodźców zewnętrznych

Zdrowe dziecko toleruje próby przytulenia przez bliską osobę, spacer za rękę, muzykę. Terapia Adasia służy temu, aby i on, jak zdrowe dzieci, mógł przyjmować bezpieczne bodźce z zewnątrz ze spokojem.

3. Tolerowanie zmian

Ręcznika nie wolno przewieszać. Buty może mi zdjąć tylko mama. Materaca nie wolno przenosić. Tak myśli Adaś. Nasz syn nie toleruje wielu zmian. Terapia służy ograniczeniu zachowań rytualistycznych.

4. Łagodzenie zachowań agresywnych i autoagresywnych

Adaś rzuca przedmiotami w ściany, zadaje sobie ból, gryząc przedramiona. Terapia służy przeciwdziałaniu tym zachowaniom.

5. Ograniczenie zachowań autostymulacyjnych

Adaś, pozostawiony sam, ogranicza zabawę do długich rzędów pojazdów. Inne bodźce, bardziej pożądane dla jego rozwoju, stają się mniej atrakcyjne. Takie autostymulacje zaburzają zwykły proces uczenia.

6. Rozwój mowy i umiejętności komunikacji

Słownictwo Adasia jest nadal ubogie. Powtarza słowa bez związku z sytuacją i po dłuższym czasie od ich usłyszenia (zjawisko echolalii). To wszystko pomimo testów, wykazujących, że Adaś jest chłopcem bystrym, będącym w normie intelektualnej, łatwo sie uczącym.

7. Rozumienie emocji i uczuć innych osób

Dzieci z autyzmem często są pozbawione umiejętności adekwatnego do sytuacji reagowania. U dorastających autystów często postępuje zanik empatii, przez co narażeni są na – uzasadnioną – wrogość innych osób. Adaś uczy się dopiero prawidłowych reakcji emocjonalnych.

8. Stymulacja funkcji sensomotorycznych

Adaś nie nosi rękawiczek, gdy na dworze jest piętnaście stopni na minusie. Ucieka z płaczem przed myciem przedramion. Zatyka uszy na wybrane dźwięki. Terapia integracji sensorycznej łagodzi zaburzenia w odbiorze i przetwarzaniu danych zmysłowych. Zaburzenia te skutkują brakiem koncentracji, trudnością w nauce także u dzieci o normalnym potencjale intelektualnym, agresją, negowaniem obowiązujących reguł, wreszcie odtrąceniem przez rówieśników.

rysunek3

Autor: Jurek, 7 lat, brat Adasia

Adaś jest pod opieką specjalistów:
- hematologa (Szpital Dziecięcy przy ul. Siennej w Warszawie)
- alergologa (Szpital Dziecięcy w Dziekanowie Leśnym)
- audiologa, foniatry i logopedy w Instytucie Fizjologii i Patologii Słuchu w Warszawie
- endokrynologa (Szpital Dziecięcy w Dziekanowie Leśnym)
- psychologa (Fundacja Synapsis w Warszawie, Stowarzyszenie Rodziców Dzieci Niepełnosprawnych „Krasnal” w Warszawie)
- Ordynatora Oddziału Rehabilitacji Szpitala Dziecięcego w Dziekanowie Leśnym
- psychiatry (Fundacja Synapsis w Warszawie, Poradnia Autyzmu dla Dzieci i Młodzieży w Warszawie)

Dodaj komentarz